Παράδοση/Πολιτισμός

Εορτές Εξόδου

Κάθε χρόνο, το Μεσολόγγι τιμά με σεβασμό και συγκίνηση την Εξοδο του 1826 μέσα από τις Εορτές Εξόδου. Οι εκδηλώσεις κορυφώνονται το Σάββατο των Βαΐων και την Κυριακή του Λαζάρου με τη μεγάλη πομπή που διασχίζει την πόλη και καταλήγει στον Κήπο των Ηρώων, το νεκροταφείο των πεσόντων των δύο πολιορκιών. Οι συμμετέχοντες ντύνονται με παραδοσιακές στολές και, με πένθιμο βηματισμό, συνοδεύουν την εικόνα της Εξόδου, αναπαριστώντας την πορεία των εξοδιτών προς την ελευθερία ή τον θάνατο. Στον Κήπο των Ηρώων αναπαρίσταται επίσης η ανατίναξη του ανεμόμυλου από τον Χρήστο Καψάλη, μια από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της ιστορίας της πόλης.

Πανηγύρι του Αγίου Συμεών

Το πανηγύρι του Αγίου Συμεών, γνωστό στους Μεσολογγίτες ως Αϊ Συμιού, γιορτάζεται δύο φορές τον χρόνο! Ο “χειμωνιάτικος Αη-Συμιός” στις 2 και 3 Φεβρουαρίου, γιορτή της Υπαπαντής και του Άγιο Συμεών, και ο “καλοκαιρινός Αη-Συμιός” το τριήμερο την Κυριακή της Πεντηκοστής, τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος και την Τρίτη της Αγίας Τριάδος. Πρόκειται για ένα αυθεντικό, παραδοσιακό πανηγύρι με ρίζες που φτάνουν βαθιά στην ιστορία της περιοχής και θεωρείται το μοναδικό αστικό πανηγύρι στην Ελλάδα.

Σημαντικό στοιχείο του είναι οι «αρματωμένοι», Μεσολογγίτες ντυμένοι με φουστανέλες ή τον τοπικό «ντουλαμά». Οι αρματωμένοι οργανώνονται σε παρέες με προκαθορισμένη δομή και συνοδεύονται από τη «ζυγιά», ένα μουσικό σχήμα με δύο ζουρνάδες και ένα νταούλι, παιγμένα από Ρομά μουσικούς. Το γλέντι ξεκινά το Σάββατο το βράδυ στα στέκια των παρέων και κορυφώνεται την Κυριακή με επίσκεψη στα σπίτια των μελών και τελετή στον ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, όπου παραλαμβάνουν τη σημαία των Εξοδιτών και τελούν τρισάγιο στον Κήπο των Ηρώων.
Η πορεία συνεχίζεται μέχρι το μοναστήρι του Αγίου Συμεών, χτισμένο το 1740, όπου οι παρέες συνεχίζουν το γλέντι στον προαύλιο χώρο μέχρι τη Δευτέρα το απόγευμα. Η επιστροφή στην πόλη συνοδεύεται από μουσική και χορούς, ενώ οι εορτασμοί ολοκληρώνονται τα ξημερώματα της Τρίτης, αφήνοντας σε όλους τις καλύτερες αναμνήσεις και προσμονή για την επόμενη γιορτή.